داستان کوتاه و نکتۀ دامنه

دزدیدنِ جوانمردی

«اسب سواری، مرد چُلاقی را سر راه خود دید که از او کمک می خواست. مرد سوار دلش به حال او سوخت از اسب پیاده شد و او را از جا بلند کرد. و روی اسب گذاشت تا او را به مقصد برساند. مرد چُلاق وقتی بر اسب سوار شد، دهنه ی اسب را کشید و گفت: … اسب را بردم ، و با اسب گریخت!

نکتۀ دامنه: می گفتند روباه ها مکّاره اند و حلیه باز. پس برخی آدما هم مکّارند و دودوزه باز

اما پیش از آنکه دور شود صاحب اسب داد زد: تو، تنها اسب را نبردی، جوانمردی را هم بردی! اسب مال تو؛ اما گوش کن ببین چه می گویم!

مرد چلاق اسب را نگه داشت. مرد سوار گفت: هرگز به هیچ کس نگو چگونه اسب را به دست آوردی؛ زیرا می ترسم که دیگر «هیچ سواری» به پیاده ای رحم نکند.» (منبع)

ساعت ٥:۳٩ ب.ظ جمعه ۳٠ تیر ۱۳٩٦

دامنۀ دارابکلا...