وقتی دارایی، دردِ بی دردی ها و بی عاری ها می گردد

پست 3884 : به قلم دامنه. به نام خدا. در سلسله پست های «دردهای جامعه به قلم دامنه» این بار باید این گونه بگویم که در جمهوری اسلامی ایران دردها همیشه از نداری ها نیست، دارایی ها و بی خیالی ها و بی عاری ها هم در برخی از دسته ها و قشرها و خانه ها، آتش به خرمن خانواده ها و بچه ها زده است.

عواقب این بی دردی ها که درد اصلی جامعه است در سال های پیش رو لمس می شود و همه انگشت حسرت بر دهن خواهند گذاشت که چرا چنین بی قید و بند بوده اند و به سرنوشت بچه و نونهال و نوجوان و جوان و همۀ حیثیات خانه و کاشانه اش بی خیال گردیده اند!

بر روی عکس زیر که به تلگرام دامنه داده شده، این پست را نوشته ام تا فریاد بزنم این ها خنده ندارد؛ گریه و تاسّف دارد. بنیان و عِرض و آبروی خود را دریابید که از هر سو در این عصر تهاجمات، در تهاجم مرموز هستیم تا شیعه را کاملاً انگلیسی! بارآورند و بی بار و عار.

اما هستند باغیرتان و دین ورزان که هرگز نمی گذارند این عار به بار آید و برای دشمن شکوفه دهد و برای ایرانی حسرت آفریند. باز خدا پدر فقر و نداری را بیامرزد! که این عاقبتِ زشت و بدِ دارایی را، ندارد.

واقعیت امروز برخی از خانوادهاست که حتی در حین تخلیه هم کودک اسیر امواج دشمن است

دامنۀ دارابکلا...